Hanna Balicka-Fribes i jej kolendy

W ramach oczekiwania na ugotowanie się jutrzejszego posiłku mojego bohaterskiego psa, kolej na kolejną kolekcję od Edyty (nayanki). Tym razem zgodnie z tytułem będzie świątecznie, muzycznie i po prostu pięknie, bo takie też są projekty graficzne pani Hanny Balickiej-Fribes. 

Takie cudeńka mogę dostawać o każdej porze roku, może to zresztą zachęta do przygotowania Świąt u nas? Zaharowałabym się na śmierć, ale przynajmniej nie musiałabym się ruszać z domu i przestrzegać cudzych zasad. Od wypadku zdaje się, że gdzieś uleciał cały mój oportunizm i konformizm. Potocznie uważa się, że to negatywne cechy, ja na wykładach dowiedziałam się, że każdy takie nastawienie posiada w mniejszym lub większym stopniu. W moim przypadku raczej mniejszym, a teraz żadnym... bredzę. Gdzie te kartki?

Spośród całej tej plejady świątecznych przebojów nie znam tylko kolędy "A cóż z tą dzieciną". W pierwszej fazie chciałam ją po prostu wyszukać, ale uświadomiłam sobie, że jest środek nocy i rodzina już śpi, a ja podziałam gdzieś słuchawki. Wyobrażam sobie zatem jej brzmienie. 

Na odwrocie historie ze szkoły Edyty. Mnie ciekawi co też wymyśliła na pierwsze zajęcia techniki, jaki tytuł wybrała dla bloga i jak pomysł spodobał się dzieciom. Zły humor wrześniowy sam mija, to taka jesienna chandra i nie warto się jej poddawać. Ja przeżywam ten stan corocznie i powoli przestaję zwracać na niego uwagę. A kysz!

English: While waiting for my dogs dinner for tommorow to be ready, I`ve decided to add another postcard collection from my friend Edyta. On the cards you can see fantastic full of music and folklore designs of Hanna Balicka-Fribes.

I know this is not a Christmas time, but during Christmas I wont be able to write as in my mothers-in-law house computer during Christmas time is forbiden. We also can`t watch TV or even read books if we didn`t recived them from Santa... Christmas is a time for family and somethimes I am very tiread of family at this time.

Muzyczna pocztówka

Instrumenty klawiszowe są dla mnie jednymi z najcudowniejszych wymysłów człowieka. Może to dlatego, że moja „pierwsza miłość” z liceum, raczyła mnie namiętnie grą na nich. Było czego posłuchać bo Andrzej z zadowalającym skutkiem brał udział w konkursie Chopinowskim, a może z uwagi na fakt, że w szkole nie katowano nas fletem tylko pozwalano grać na cymbałkach, co zawsze wydawało mi się o niebo przyjemniejsze. Sama nigdy tak naprawdę się nie uczyłam, potrafię pobrzdąkać jakieś krótkie fragmenciki, odczytam coś nawet z nut choć raczej nieudolnie. Eryk na pianinie uczył się grać krótko, nie miał cierpliwości, a ja nie jestem zwolenniczką katowania nikogo na siłę – teraz za to gra mi skutecznie na nerwach, choć ostatnie dni przyniosły przyjemną odmianę. Daniel za to gra na wszystkim, piszczałki, gwizdki, bębenki, tamburyny, cymbałki... nie umie za to niestety powtórzyć rytmu wystukiwanego, choć śpiewanie idzie mu nad wyraz dobrze. Daję mu czas, może nie wrodzi się w tatę, a odziedziczy talent po dziadku, który pięknie śpiewa i gwiżdże.

Skoro już jesteście w muzycznym nastroju z pewnością spodoba wam się pocztówka od nadiam_nori, która przesłała mi przepiękną kartkę „muzyczną”, a sama gra na pianinie od wielu lat.

English: Postcard from nadiam_nori is full of music and warm memories from my past. I like piano and other keyboard instruments as well as singing. Thats why I like cards related to music and this one is great.