Potańcówka na łące

Mam dziś ochotę na coś swojskiego, w letnim klimacie. Taka właśnie jest pocztówka od kesji, w dodatku z cudownie długą wiadomością i idealnymi znaczkami. Muszę zgodzić się na wstępie z koleżanką, że w tym roku dopisał nam wysyp niesamowitych, klimatycznych kartek czy to za sprawą Janka, czy sklepu decollage, a mam nadzieję że dzięki pewnemu przedsięwzięciu, w którym obecnie maczam palce, będzie ich jeszcze więcej. Porzućmy jednak ten temat póki sama go nie ogarnę i wróćmy na kwiecistą łąkę, gdzie przy akompaniamencie świerszczy tańczy sobie nasz przyjaciel motyl. Jutro wypad na Markowe Szczawiny, liczę zatem na ukwiecone hale i prywatne pokazy, tańców ludowych w wykonaniu fauny, dla moich dzieci.

English: Today I want to show you something more polish than you can imagine. This is a postcard from my forum friend kesja with a photo made by Jan Walczewski. Beautiful butterfly dancing in the sea of flowers. This is Poland in close-up. In one shot of camera. 

Wyjątkowy plac

Po jakimś abstrakcyjne długim okresie oczekiwania dodaję jankową pocztówkę od ewejki. Cudnie wypisana – za co koleżanka dostaje medal, bo tak wypisana kartka od niej to skarb. Wiedziałam, że prośba o opisanie czegoś co jest jej bliskie zdziała cuda. Szkoda tylko, że doświadczenia koleżanki z pracy w szkole są tak straszne, ale nie dziwię się też zbytnio, sama mam dziecko w szkole choć dopiero podstawowej. Doradzić mogę jedno, ty ich zmotywuj skoro jedynki nie pomagają poszukaj czegoś co lubią, a może zrób test sensometryczny? Co masz do stracenia? Pamiętaj, że kiedyś program był lepszy na starcie wałkowała się coś i do liceum dzieciaki trafiały z jakimiś podstawami, teraz to jest dno, warto może pokazać jak matematyka może im się przydać, z pewnością każdy chce robić super biznes w przyszłości.

I tak zamiast na kartce skupiłam się na swoich śmiesznych radach, a przecież pocztówka jest piękna. Podziwiajcie ją zatem sami.

English: Greate postcard from Jan Walczewski collection with Mariacki Square in Cracow is a fav tag from ewejka with a long personal message. I like how they renovated this square couple years ago when I was leaving Cracow it was old and destroied by time.

Silent Cementary

Wspomnienia bywają bolesne, szczególnie na cmentarzach. Panuje tu taka cisza i nostalgia, którą trudno jest przerwać. Ja nie potrafię, przytłacza mnie wówczas ta cisza i obrazy zapisane w mojej pamięci. Dobrze, że moje dzieci są inne. Dzieci nie potrafią połączyć obcego im miejsca z grobami, z ciężkim wydarzeniem jakim jest odejście kogoś bliskiego. Uczymy ich tego dopiero my tłumiąc ich radość gdy tylko zjawiają się na cmentarzu. Staram się tego nie robić, śmiech nie powinien przeszkadzać żywym, ani zmarłym. To właśnie śmiech dzieci jest wybawieniem od smutku, radość bliskich, to że wcale nie jesteśmy sami. Wokół nadal toczy się życie i to o życiu należy pamiętać, śmierci należy się jedynie szacunek.

English: Cementary on Cracow Kazimierz is a favorite tag of mine but I honestly don`t remember who sent it to me and the signature is so fuzzy, that it`s hard to say. Photo was made by Jan Walczewski and I really loves this climate. Nostalgic and a little distant from our reality.

Jankowy Kazimierz

Krakowski Kazimierz to miejsce szczególne, naznaczone cierpieniem, ale też kryjące w sobie nić porozumienia pomiędzy chrześcijanami i żydami. Dziś to popularna dzielnica, w której miejscowi i turyści spotykają się z przyjaciółmi, pijąc kawę w licznych kawiarniach, bawiąc się w popularnych klubach, czy oddając delektowaniu piwa w pubach. Nie zapominajmy jednak, że Krakowski Kazimierz jest jedną z najbardziej chyba tajemniczych dzielnic miasta. Powstał w XIV wieku i aż do początków XIX był samodzielnym miastem, położonym na południe od Krakowa i oddzielonym od niego Wisłą. Przez wiele wieków symbolizował miejsce przenikania się kultury żydowskiej i chrześcijańskiej - sławna historyczna dzielnica żydowska mieści się w południowo-wschodniej części Kazimierza, a niegdyś oddzielał ją od reszty świata mur. Całe wieki nasze kultury dzielił właśnie taki mur i nawet piętno wojny nie było w stanie go zatrzeć, choć jej okrucieństwo potrafiło choć na moment zamazać istniejące granice. Dla wielu z nas naród żydowski wciąż pozostaje swego rodzaju folklorem, za którym można obejrzeć się na ulicy.

Zgadzam się z Kasią, która pisze mi o zapomnianych i jakże pięknych żydowskich imionach, które ręka czasu wymazała z naszej kultury, a może to my sami jesteśmy winni?

English: This is a postcard fo Jan Walczewski made in Cracow Kazimierz. Kazimierz lies to the south of the Royal Castle and was once a town in its own right. With its labyrinthine streets and low-standing houses, it feels like a different world to the Old Town. The town was founded in 1335 by King Kazimierz the Great, and as its splendid churches and synagogues evoke, it was once a world of prosperity and tolerance.

UNESCO - Wawel

Lubię detale, często prezentują się bowiem lepiej niż całokształt. Ujawniają swą odmienność. W zdjęciach Janka zawsze podziwiam prostotę. Chwila zostaje zaklęta w migawce. Zachowana na zawsze, a przynajmniej na dłużej. To pocztówka od ewejki z pozdrowieniami z Trójmiasta, ale na zdjęciu widać Wawel, jedno z naszych ukochanych miejsc... Na święta z pewnością odwiedzimy wzgórze i zamek z dziećmi, wybierając się na długi wieczorny spacer.

English: I like details. They can be so different from the charakteristic of whole structure. This cards comt from ewejka from Trójmiasto but it is Wawel (in Cracow) one of my most favourites pleaces in the city. We always choose it for long walks with kids when we are visiting Cracow.

UNESCO - Krakowski Rynek

Kolejne ujęcie Krakowskiego Rynku i Sukiennic. Pomnik Mickiewicza to częste miejsce spotkań dla turystów, a żółte parasole kwiaciarek z tej perspektywy prezentują się o wiele lepiej, niż z poziomu gruntu. Brak mi tylko naszych pierzastych przyjaciół – gołębi, za którymi Danny ugania się za każdym razem gdy odwiedzimy Stare Miasto. To mój wakacyjny fav tag od Madzi. Szczególny bo od jakiegoś czasu Magda unika krakowskich kartek i dla mnie zrobił wyjątek, chyba ją wyjojczyłam... oj tak czuję...

English: another postcard with Cracow Main Market, Sukiennice and Monument of Adam Mickiewicz. I know this pleace well.. I often visit a little museum shop in Sukiennice to buy some cards while I am in the city and Danny is always running around, traying to grab some pigeons.

Listonosze 1933

Ależ ci listonosze kiedyś byli mrrr młodzi znaczy się. Przypominają mi bardziej wojskowe jednostki zmotoryzowane niż pracowników poczty, ale to też były takie czasy. Upajaliśmy się jeszcze nowo nabytą wolnością. Tych listonoszy sprzed poczty głównej w Krakowie (1933r) przesłała mi ewejka. Ciekawe to pozdrowienia z Gdyni, ale miała rację pocztówka bardzo mnie ucieszyła.

English: This unique card with polish postman outside the main building of Post office in Cracow is another card from Jan Walczewski. It was sent as a fav tag from ewejka with best wishes from Gdynia. Year 1933 was a specific time for us we was free and proud of that, Poland was taking new breath after many years of anaxation.

Kraków kątem oka

Moja wygrana w loterii Kasi „do pary” to prawdziwe cudeńko do Jankowej kolekcji. To chyba moje ulubione zdjęcie Janka głównie, dlatego że pokazuje Kraków z mojej perspektywy. Perspektywy osoby, która mieszkała tam przez jakiś czas. Z przelotu, spojrzenia w okno tuż przed porannym wyjściem do pracy, kiedy miasto dopiero budzi się ze snu. To obraz uroku codzienności tego miejsca, a nie fotografii turysty biegającego pomiędzy największymi zabytkami i szaleństwem w oczach pstrykającego kolejne fotki. To klimatyczne światło i przejmująca pozbawiona jeszcze ludzkich głosów cisza, z której wyłaniają się kościół Mariacki i Wawel.

English: When I was writing in polish about the postcard I felt nostalgy, but in english I am not so fluent to tell you about the feeling. For me it is special view, my memory from times I was living there with my little son just before I start studing. I won this card in a lottery on polish forum and it was sent to me by Kasia. You can see St. Mary`s Church and Wawel Castle from the perspective of people living there everyday. Thats why it is so pecial for me as well.

Kalosze oswojone

Moją kolejną zdobycz z favów przysłała mi Madzia, wraz ze słusznym spostrzeżeniem, które tyczy się większości pocztówek. Na żywo, trzymane w dłoni i podziwiane z bliska zyskują tylko na urodzie. Ta pocztówka Janka wygląda jak bardzo „nowoczesna” sztuka. Taka rzeźba nie podobałaby mi się za bardzo. Wolę rzeczy praktyczne i użyteczne, a kalosze powinny lądować na czyichś nogach, no albo ewentualnie na pocztówkach.

English: My next treasure from favourite list comes to me from Madzia with a very relevant coment about postcards. When we touch them, feel them, adore them by close look they seems to be even more precious. This photo made by Janek Walczewski is nice and odd in the same time . I am a practice girl so I prefare wellington boots on my feet or on the postcard.

UNESCO - Auschwitz

Pocztówka z UNESCO Tagu od Ani długo czekała na swoją kolej dodania, końcu jednak osiągnęłam cel. Oto kolejny wzór Janka tym razem z Auschwitz Birkenau, niemieckiego obozu zagłady w Oświęcimiu. Wiele razy miałam się tam wybrać, ale jakoś nie mogę, nie zrozumcie mnie źle, ale za mocno przeżywam jakiekolwiek wzmianki o mordowaniu, katowaniu lub po prostu krzywdzeniu dzieci, a gdy nie mam na to wpływu kończy się to u mnie histerią. Pewnym jest, że nie potrafię cofnąć czasu omijam zatem obóz szerokim łukiem, zamiast tego zajmując się innymi bardziej doraźnymi sprawami. Eh, już zaczęłam sobie wyobrażać i czuję, że muszę przestać o tym pisać, mam nazbyt bujną wyobraźnię, by choć opowiadać o takich sprawach, bo zaraz przewijają mi się przed oczami obrazy. To samo, choć w mniejszym stopniu spotyka mnie gdy widzę krzywdę zwierząt, natomiast już krzywdzenie dorosłych nie wywołuje we mnie żadnych uczuć prócz ujmy dla sprawiedliwości, może dlatego, że dorośli mają większe szanse obrony? Trudno mi to wyjaśnić nawet przed sobą samą.

English: another card with Auschwitz-Birkenau Camp situated near Oświęcim, was sent to my by Ania. I like this photo made by Jan Walczewski. Best wishes to you Janek!

UNESCO - Wieliczka Salt Mine

 Żebyście nie mówili, że zaniedbuję własny kraj – właśnie doszła do mnie pocztówka od Dominika z UNESCO tagu z naszego forum. Na niej zaś Jankowe zdjęcie Wieliczki. Część z Was już wie, że w tym roku miałam przyjemność... dodam wątpliwą... odwiedzić tę kopalnię z dziećmi. Nastałam się w kolejce ponad godzinę (przez, którą Danny zdążył się już znudzić i musiałam go nosić), potem poczekałam sobie za kasami, powiedzmy 20 minutek... no i prawie 4 godziny zwiedzania z dzieckiem na rękach. Tak to robi swoje... Czy to popsuło wrażenia? Jasne, że tak! Chodzi jednak o coś innego. Wieliczka jest przereklamowana, dwa lata temu byliśmy w Bochni, jeszcze nie interaktywnej i powiem Wam, że podobało mi się o wiele bardziej, mimo że zwiedzanie było krótsze. Było tanio, bez kolejek, przewodnicy nie ugładzali prawdy, dzieciaki ganiały po korytarzach...

Niezależnie zatem od Sanatorium alergologicznego w szybie Kinga i mnóstwa sklepów oraz nie zapominajmy najniżej położonej kolektury Totolotka, wolę mniej obleganą, a starszą kopalnię, nie tak znowu dalej od Krakowa.

English: Wieliczka lies just outside administrative borders of Cracow and it is well known Salt Mine in Poland considered as UNESCO. It was been operating for at last 700 years. Mine is known from its preservative qualities of its microclimate – there is even a Sanatory in Kinga`s shaft (211m underground). It also has labyrinth of tunnels (300km). I was there this year and I am not impresed its expensively, you waite too long and the excursion are too long for kids. Year before i was in Bochnia just few kilometers from Wieliczka and I must say I love it.

Bajkowy Łowicz

Ach jak cudownie, nie musieć czekać wieków na otrzymanie tej pięknej pocztówki. Z Jankowego offer tag`u przysłała mi ją Kasia (DwaWilki) i mam ochotę na wstępie ją wyściskać. Prezentowany na zdjęciu strój ludowy to rzecz jasna kobiecy ubiór łowicki. To jednak co najbardziej mi się podobało to wiadomość. Może zrobiłoby mi się głupio, gdyby napisał to do mnie ktoś inny, ale Kasię uważam za wspaniałą osobę i dobrą znajomą, a porada jak dobrać stanik przyda się większości kobiet. Moim zdecydowanie da się strzelić, choć nie poprawiam go co sięgnięcie na półkę, jest o wiele lepiej dopasowany niż poprzednie.

English: It`s wonderful not to have waitng for ages for such a postcard. The card was sent from „Jankowe ofer tag” by Kasia (DwaWilki) and I would love to hug her for that. On the picture you can see traditional costume from Łowicz region – one of my favorites. I deffinetly love the card but what I value most is message on the back. Maybe if someone else would wrote it I would feel stupid, but Kasia is a greate person and good friend, and the advice how to find a good bra is always welcome. 

No i oczywiście znaczki.

English: And stamps from the back side.  

 

Graffiti vs Rowery

To wprawdzie nie najnowsza praca Janka, ale zdecydowanie jedna z nowszych jakie wyjęłam ze skrzynki. Dostałam ją od Magdy (madzia050), w ramach tagu z forum, a na odwrocie znalazłam istne wypracowanie. Trochę o kartce, trochę o Jankowych stadionach i mnóstwo o sesji. Jak to dobrze, że wstawiam ją kiedy dawno już zapomniałam o swoim stresie i męczarniach. Dla mnie sesja też okazała się udana, choć nie była lekka tak jak ta opisywana przez Magdę. 

 

Rowery mi się podobają, ujęcie na którym tak lekko wpasowując się w tło jest po prostu ciekawe. Ciągle się zastanawiam, co było założeniem Janka gdy je robił, bo przecież rowery nie są jego centralnym punktem.

Szara wizja miasta

Siedzę i biedzę miałam słać RR z oficjalnego forum, ale przygotowałam kartki do raptem dwóch osób i mi się odechciało. Nie znoszę tego stanu przed rozchorowaniem się na dobre. Ni to człowiek nie poleży - bo mu nie dadzą, nic nie porobisz - bo się źle czujesz i tak marudzenie tylko pozostaje.

W ramach tego marudzenia wyciągnęłam najbardziej szarą kartkę jaka do mnie ostatnio dotarła. Oto RR#8 z grupy B&W od kesji. Jak wszystkie Jankowe kartki ta jest wyjątkowa. Inna, ujmująca detalami. Większości Warszawiaków PKiN kojarzy się naprawdę źle, ale nie mi. Ja pływałam tam w reprezentacji, uczyłam się tam obsługi komputera i grałam w podchody w miejscach, w które nie wolno nam było wchodzić. Dla mnie Pałac był przygodą. Lubię go, bo i znam go od dziecka i w nosie mam od kogo był darem. Jest Nasz Warszawski Swój, a nie jak narzekają niektórzy komunistyczny.

Ewa także lubi tą pocztówkę. Ponoć najbardziej ze wszystkich czarno – białych kartek jakie zna, a to wielki komplement.

Przerwany hejnał

W takich dniach jak ten cieszę się, że mam akie zaległości. Mogę nie myśleć, a raczej uciec myślami w zupełnie inne rejony jak na przykład Wieża Mariacka. Pocztówkę, która zaraz zobaczycie nadesłała Magda (szeloba) w ramach RR grupy 25 „mężczyzna”. Czuję się zaszczycona, jako że choć Madzia jest na forum od roku, czyli dłużej niż ja, to jej pierwszy RR. Pierwszy, ale bardzo udany. Tematyka się zgadza, a ja dostałam kartkę wprost z ulubionych. Za co Madzia dostaje ode mnie piękne serduszko ♥.

Tak jak ona bywam często w Krakowie, ale na Wieżę Mariacką nie wchodzę, znam natomiast kilku hejnalistów i fakt faktem są starsi, ale zdarzają się rodzynki. 

Kolejna kartka Janka do mojej powoli rosnącej kolekcji, Dziękuję serdecznie.

 

Polska w błękitach

Kartkolotek to chyba moja ulubiona forumowa zabawa, zawsze trafi się coś fantastycznego, ale ile jest frajdy w wygrywaniu! Jakoś na początku czerwca udało mi się trafić „szósteczkę” i oto Ula przysłała mi kartkę do mojej kolekcji Jankowych pocztówek.

Na zdjęciu widok z Małołączniaka na Tatry - wznoszącej się na 2096 m.n.p.m. Góry w Tatrach Zachodnich w masywie Czerwonych Wierchów. Na Czerwone Wierchy wspinałam się tylko jeden jedyny raz, na wiosnę i miałam niebywałą przyjemność spotkania z lawiną. Pamiętajcie by nigdy nie dać się namówić TŻ na wiosenne wycieczki w Wysokie Tatry, to grozi kalectwem.. TŻ oczywiście, kiedy po „cudownej” przygodzie wpadniecie w furię. Widoki rzecz jasna były wspaniałe, ale akurat wtedy aparat był ostatnim o czym rozmyślałam...

Zgodnie z obietnicą Ula uszczęśliwiła mnie niebywałym znaczkiem z fot. Michała Batorego, za co pozostanę jej dozgonnie wdzięczna, ale z uwagi na posiadane prze zemnie potomstwo jeszcze nie odnotuję w testamencie.

It`s not OLD - It`s a CLASSIC!

Miało być tak pięknie, a spać nie mogę. Poszłabym najchętniej udusić matkę, bo przez jej „geniusz” o 23.20 jechałam usypiać ukochanego królika Dannego. Rano będę musiała wyjaśnić dziecku dlaczego Mishy nie ma, a to nie będzie wcale łatwe, ani przyjemne. Zresztą usypianie zwierzaka, który patrzy na Ciebie ufnie i tuli się już samo w sobie do przyjemnych nie należy. Wet patrzył się na mnie jak na głupią, kiedy walcząc z potokiem łez uparłam się, że sama zrobię zastrzyk. Ja - bo mnie nie będzie się bał. Ale czego ma się bać królik i to taki na „pasztet”? Trzymanie rannego jest nieekonomiczne. Wiem, że facet chciał polepszyć mi humor, ale w połączeniu z komentarzami winnej całego zajścia wyszło nie najlepiej. Eh no nie mogę, nadal płaczę. Miałam sobie poprawiać humor, a nie go pogarszać, a kartka stała się pretekstem do uzewnętrznienia się – bo gdzieś muszę to zrobić.

23 maja 2012 roku z Wrocławia wyruszył do mnie fav tag. Nadawczynią była Ewa (decollage), która jak zwykle rozweseliła mnie swoją przemiłą wiadomością. Jeśli nie wiecie, to Ewa ma w swoim sposobie pisania, coś kojącego, a to niezwykły dar. Na kartce zniewalające zdjęcie Janka Walczewskiego z maską klasycznego amerykańskiego auta w roli głównej.

Rozumiem co Ewa miała na myśli pisząc, o miłości do takich aut. Nazwanie go krążownikiem, też jak najbardziej na miejscu, ale koleżanka chyba nie docenia swoich zdolności do parkowania... Najwyżej w poprzek!

Rozbicia ciąg dalszy - Cracow's Historic Centre

Chcąc nie chcąc muszę rozbić część postów z kwietnia na kilka, ale.., za to z dwóch zrobię tu jeden. 
Otóż Kraków znajdzie się w jednym miejscu i chyba nie będzie tak najgorzej ? 


Krakowska kartka dotarła do Nas jakoś po 10/04 jak się okazało była ostatnią z zapasów Pawła (Bozia). Ba poczułam się winna, że go jej pozbawiam. Zdjęcia są piękne... Oto ulica Jagiellońska - jak się domyślacie ulica uniwersytecka - mierzy 440 m., a znajduje się na niej między innymi Teatr Stary i Collegium Maius Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Kolejna odsłona, którą obdarzyła mnie  Magda (madzia050) wysyłając mi tę kartkę z Krakowa 08 marca tego roku. Próbując rozszyfrować zagadkową notatkę, spędziłam niemałą chwilę pochylona nad pismem koleżanki. W  sumie gdy popatrzeć na styl z pewnej odległości charakter pisma jest ładny, ja mam jednak pewne problemy  z rozczytaniem (po kilku jeśli nie kilkunastu kolejnych kartkach, z których każdą uwielbiam stwierdzam, że już nie sprawia mi ono kłopotu) No i zapomniałabym! To ulica Poselska...

 Na odwrocie zabawny znaczek, który niezwykle mi się podoba, w klaserze nie robi takiego wrażenia jak na kartce.

 

 Kolejną krakowską kartkę dostałam od Ewy (decollage) już pod koniec marca. Muszę się przyznać, że uwielbiam dostawać od niej kartki. Zawsze są takie ciepłe i serdeczne, aż świat nabiera więcej barw. Oto przed Wami kościół Mariacki we mgle. Prawda, że wspaniały? Nawet Mickiewicz zdaje się być pod wrażeniem.

Janek cdn.:

Skoro zadomowiliśmy się już w tym temacie. Wrzucę tu kolejną kartkę Janka, którą udało mi się wyprosić. 

Przyszła od Ani, choć nie mogę dopatrzeć się daty. Popieram Anię w 100% kiedy pisze, że to wspaniałe zdjęcie. Nie wiem jak Jasiek to robi, ale na jego kartkach, obiekty wyglądają lepiej niż na żywo! Dziękujemy! To oczywiście Stadion Narodowy w Warszawie, zastanawiam się czy Janek robił to zdjęcie z okien mojej Uczelni bo ja mam identyczny widok podczas wykładów. 

 Na odwrocie znaczek, który uwielbiam! No kawa... A właśnie, jeszcze nie jadłam śniadania i nie piłam kawy. Czas to zmienić.

Zwyczajnie - nie zwykłe

Zdarza się czasem w życiu, że stajemy zadziwieni czymś co dotąd zdawało nam się zwyczajne, a przeciętne rzeczy nabierają nowego znaczenia. I tak jest właśnie w tym wypadku. Sami zresztą spójrzcie.

Jakoś w marcu Ula (uulaa) wysłała do mnie niesamowitą skrzynkę z moich favorites. Tak naprawdę, czy zwrócilibyśmy na nią uwagę podczas wycieczki do sklepu? Nie wydaje mi się. Brudny chodnik, szara ściana z napisem, zwykła skrzynka. Dopiero uchwycone w "locie" nabierają szczególnego wyrazu, który tak doskonale pokazuje nam artysta.

Na odwrocie znaczek i naklejka dla maluchów. Wiecie... Ula jest wprawie moją sąsiadką, mamy do siebie naprawdę rzut beretem. Łączy nas nawet coś więcej obie mamy związek z pedagogiką.

  06 marca tego roku Ania przysłała mi mojego pierwszego fav tag`a. Wyjątkowe zdjęcie z wyjątkowym opisem nadawczyni. Muszę się zresztą z nią zgodzić. Janek faktycznie ma talent do zatrzymywania w obiektywie chwil ulotnych i niezwykłych.

 No i nowy znaczek do obrazkowej kolekcji.